Gródek
Gródek to duża wieś w Polsce. Położona w województwie kujawsko – pomorskim, w powiecie świeckim, w gminie Drzycim, przy drodze wojewódzkiej numer 239. Nazwa Gródek pochodzi od warownego grodu, który znajdował się przy rzece Wdzie. Pierwsze wzmianki o tej miejscowości znajdują się w Kronice Galla Anonima. Opisał on w niej bitwę stoczoną o warowny gród w dniu 5 kwietnia 1091 roku, między Pomorzanami, a wojskami księcia polskiego Władysława Hermana.
Miejscowości wchodzące w skład sołectwa:
- Gródek ( liczba mieszkańców 1175 )
- Leosia
- Kaliska
1.
Dworek w Gródku – pierwsza wzmianka o grodzie zwanym Grodesno pochodzi z 1238 roku. Na wzgórzu przy zakolu Wdy w czasach panowania Krzyżaków, powstał niewielki zamek strzegący przepraw przez rzekę. Do czasów obecnych nie zachowały się żadne dokumenty ani ryciny. Przypuszczalnie wartowania składała się z obwodowych murów obronnych i wieży o charakterze dawnego folwarku. Cały zespół dworsko – parkowy składający się z dworu, parku, owczarni i kuźni został wpisany do rejestru zabytków w 1987 roku.
2.
Wda – rzeka Wda zwana ”Czarną Wodą” stanowi oś hydrograficzną Wdeckiego Parku Krajobrazowego. Obok Brdy jest największa i najpiękniejszą rzeką Borów Tucholskich. Malowniczo wije się rozcinając sandr na głębokości 20 i więcej metrów. Wda płynie tutaj pośród wysokich brzegów porośniętych dębowo - lipowo - sosnowymi drzewostanami oraz urzekających swym pięknem łąk śródleśnych. Czystość i malowniczość tej nizinnej rzeki o górskim charakterze przyciąga wielbicieli czynnego wypoczynku i stanowi raj dla wędkarzy i kajakarzy.
3.
Diabelski Kamień – przy południowej granicy Wdeckiego Parku Krajobrazowego o odległości 0,5 km od stacji kolejowej w Leosi znajduje się największy na Pomorzu głaz narzutowy zwany ”Kamieniem Świętego Wojciecha ‘’. Według legendy Święty Wojciech na tym kamieniu wygłaszał kazania podczas swojej wędrówki do Prus. Druga legenda opowiada o diable, który chcąc zmienić bieg rzeki, zaplanował przegrodzenie jej olbrzymim głazem. Zaskoczony nadchodzącym świtem porzucił ów kamień w lesie, stąd jego druga nazwa „Kamień Diabelski”. Granitowy głaz jest pomnikiem przyrody nieożywionej o obwodzie 24,5 m, szerokości 8,8 m i wysokości 3,8m .
Zalew Gródecki – Zalew Gródecki w wyniku spiętrzenia rzeki Wdy dla potrzeb elektrowni wodnej w Gródku. Zalew o powierzchni 96 ha i długości 8km bardziej przypomina nizinną rzekę płynącą w głębokiej dolinie poprzecinanej jarami z dużą ilością źródeł. Brzegi są trudnodostępne, często zabagnione, porośnięte przeważnie lasami liściastymi. Turystów spotyka się tu niewielu, za to częściej zobaczyć można tu bobra, wydrę, zimorodka oraz zalatującego na łowy orła bielika. W wodach Zalewu występuje ciekawa forma pstrąga potokowego, zwana trocią gródecką. Warto zwiedzić również elektrownie wodą w Gródku, uruchomioną uroczyście w 1923 roku w obecności prezydenta R.P. Stanisława Wojciechowskiego. Do czasu wybudowania elektrowni w Żurze była to największa elektrownia wodna w Polsce. Godna uwagi jest tablica na budynku hali maszyn upamiętniająca twórcę pomorskiej energetyki inż. Alfonsa Hoffmanna. Warto wspomnieć, że gródecka zapora była pierwszą zaporą ziemską budowaną i oddaną do użytku w II Rzeczpospolitej Polskiej.
Ze względu na kręty bieg i znaczny spadek w wodach Wdy występuje m. In. : pstrąg potokowy, kleń i lipień. Dno rzeki jest na ogół piaszczyste, rzadziej kamieniste. Przy brzegach i w nurcie można spotkać głazy narzutowe. Głównymi dopływami Wdy na terenie Parku są rzeki : Prusina, Ryszka, Sobina i Zdrojanka.
Ponadto w Gródku znajduje się również Publiczne Gimnazjum im. Prof. Alfonsa